DIECEZJA SIEDLECKA
29 kwietnia 2026 r. Imieniny obchodzą: Piotr, Robert, Bogusaw
Czytania: (1 J 1, 5-2, 2); (Ps 103, 1-2. 3-4. 8-9. 13-14. 17-18); Aklamacja (Mt 11, 25)Ewangelia: Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl
25-lecie Warsztatu Terapii Zajęciowej Caritas Diecezji Siedleckiej /WIDEO/
Uwaga na silne przymrozki w powiecie siemiatyckim. Temperatura przy gruncie nawet do -8°C
Wydajniejszy PSZOK w Skórcu
3 maja w regionie
Obiecali i będzie
Siedlecka policja wyjaśnia okoliczności upadku mężczyzny z balkonu
Niebezpieczne substancje w garażu. Prokuratura bada sprawę z Parczewa
Wielkanocna Ewangelizacyjna Oaza Modlitwy
Uroczysty jubileusz księdza infułata Kazimierza Korszniewicza w Międzyrzecu Podlaskim
6 mln zł na unowocześnienie siedleckiej sortowni
Podpalenie w Melanowie. 29-latek zatrzymany
PONIEDZIAŁEK XXI TYGODNIA ZWYKŁEGO,25 SIERPNIA (2014-08-25 06:08:36)
Mt 23,1.13-22 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze. (Mt 23,13) Faryzeusze! Wszyscy wiemy, jak wiele razy publicznie wystawiali Jezusa na próbę. Po pobieżnej lekturze Ewangelii łatwo wyrobić sobie o nich negatywne zdanie. Kim jednak byli naprawdę? Stronnictwo faryzeuszy powstało wkrótce po powstaniu machabejskim, około 175 roku przed Chrystusem, kiedy Żydzi zostali poddani silnej presji, by porzucić swoje praktyki religijne i przyjąć zwyczaje greckie. Faryzeusze byli świeckimi ludźmi, z których wielu miłowało Boga i starało się pomagać innym w zachowywaniu Prawa Mojżeszowego. Samo słowo „faryzeusz” pochodzi od hebrajskiego słowa oznaczającego „oddzielony”, podkreślającego ich pragnienie pozostania czystymi i wiernymi, wbrew presji porzucenia wiary.
Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze. (Mt 23,13)
Faryzeusze! Wszyscy wiemy, jak wiele razy publicznie wystawiali Jezusa na próbę. Po pobieżnej lekturze Ewangelii łatwo wyrobić sobie o nich negatywne zdanie.
Kim jednak byli naprawdę?
Stronnictwo faryzeuszy powstało wkrótce po powstaniu machabejskim, około 175 roku przed Chrystusem, kiedy Żydzi zostali poddani silnej presji, by porzucić swoje praktyki religijne i przyjąć zwyczaje greckie. Faryzeusze byli świeckimi ludźmi, z których wielu miłowało Boga i starało się pomagać innym w zachowywaniu Prawa Mojżeszowego. Samo słowo „faryzeusz” pochodzi od hebrajskiego słowa oznaczającego „oddzielony”, podkreślającego ich pragnienie pozostania czystymi i wiernymi, wbrew presji porzucenia wiary.
W czasach Chrystusa faryzeusze stanowili grupę wykształconych ludzi, którzy studiowali Pismo Święte i uczyli swoich rodaków przestrzegania praw Bożych. Po zniszczeniu świątyni w 70 roku faryzeusze przetrwali jako wpływowe żydowskie stronnictwo religijne i są uznawani za prekursorów współczesnego judaizmu. Na czym więc polegał problem z faryzeuszami? Niektórzy z nich – nie wszyscy – nie byli w stanie dopuścić do siebie myśli, że Jezus mógłby być Mesjaszem. Nie spełniał On ich oczekiwań co do czystości rytualnej i wierności żydowskim tradycjom. Wielu widziało w Jezusie rewolucjonistę, którego nowatorskie poglądy zagrażały tożsamości narodu wybranego. Gorliwość w wypełnianiu Prawa zamknęła ich na nowość zbawienia, jakiego Bóg dokonał w Jezusie. W rzeczywistości każdy z nas może wpaść w tę samą pułapkę, w jaką wpadli faryzeusze. Łatwo jest patrzeć podejrzliwie na wszystko, co w jakikolwiek sposób kwestionuje nasz ustalony, bezpieczny sposób rozumienia Boga i naszej wiary. Łatwo tak mocno przywiązać się do tradycji, że zamkniemy się na Boga, który czyni rzeczy nowe i fascynujące. Kiedy więc następnym razem usłyszysz w Ewangelii o faryzeuszach, spróbuj powstrzymać się od patrzenia na nich z góry. Przypomnij sobie ich pobożność i miłość do prawa Bożego. Wspomnij na ich heroiczne wysiłki, by zachować judaizm w obcej kulturze. Ale pamiętaj również i o tym, aby mieć serce otwarte na wieczną nowość Bożego planu. „Jezu, Ty kochałeś faryzeuszy tak samo jak wszystkich innych ludzi – w tym także mnie! Pomóż mi przezwyciężyć wszystko, co zamyka mnie na Ciebie.” 2 Tes 1,1-5.11b-12 Ps 96,1-5 (Słowo wśród nas, 2014)
W czasach Chrystusa faryzeusze stanowili grupę wykształconych ludzi, którzy studiowali Pismo Święte i uczyli swoich rodaków przestrzegania praw Bożych. Po zniszczeniu świątyni w 70 roku faryzeusze przetrwali jako wpływowe żydowskie stronnictwo religijne i są uznawani za prekursorów współczesnego judaizmu.
Na czym więc polegał problem z faryzeuszami? Niektórzy z nich – nie wszyscy – nie byli w stanie dopuścić do siebie myśli, że Jezus mógłby być Mesjaszem. Nie spełniał On ich oczekiwań co do czystości rytualnej i wierności żydowskim tradycjom. Wielu widziało w Jezusie rewolucjonistę, którego nowatorskie poglądy zagrażały tożsamości narodu wybranego. Gorliwość w wypełnianiu Prawa zamknęła ich na nowość zbawienia, jakiego Bóg dokonał w Jezusie.
W rzeczywistości każdy z nas może wpaść w tę samą pułapkę, w jaką wpadli faryzeusze. Łatwo jest patrzeć podejrzliwie na wszystko, co w jakikolwiek sposób kwestionuje nasz ustalony, bezpieczny sposób rozumienia Boga i naszej wiary. Łatwo tak mocno przywiązać się do tradycji, że zamkniemy się na Boga, który czyni rzeczy nowe i fascynujące.
Kiedy więc następnym razem usłyszysz w Ewangelii o faryzeuszach, spróbuj powstrzymać się od patrzenia na nich z góry. Przypomnij sobie ich pobożność i miłość do prawa Bożego. Wspomnij na ich heroiczne wysiłki, by zachować judaizm w obcej kulturze. Ale pamiętaj również i o tym, aby mieć serce otwarte na wieczną nowość Bożego planu.
„Jezu, Ty kochałeś faryzeuszy tak samo jak wszystkich innych ludzi – w tym także mnie! Pomóż mi przezwyciężyć wszystko, co zamyka mnie na Ciebie.”
2 Tes 1,1-5.11b-12
Ps 96,1-5
(Słowo wśród nas, 2014)
< powrót
Parafia Św. Andrzeja Boboli w Gąsiorach
Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR
